شمارهٔ ۲۱۰
از اوحدالدین کرمانی در دیوان رباعیات - الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب
می آیم وز شوق چنان می افتم
کاندر یک پا بر سر جان می افتم
چشمم به تو در می نگرد وز شادی
می مالم چشم و در گمان می افتم
نظرات
در حال بارگذاری نظرات
لطفاً صبر کنید...