شمارهٔ ۱۹۰
از اوحدالدین کرمانی در دیوان رباعیات - الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب
حُسنی که گواه حسن معبود بود
چون حسن بتم زلطف موجود بود
رَو بر در او اَیاز می باش مُدام
تا عاقبت کار تو محمود بود
نظرات
در حال بارگذاری نظرات
لطفاً صبر کنید...