شمارهٔ ۱۱۲
از اوحدالدین کرمانی در دیوان رباعیات - الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب
گر تازه کنی مرا زسر تا به قدم
موجود شدم زعشق تو من زعدم
جانی دارم به عشق تو کرده رقم
خواهیش به شادی کش و خواهیش به غم
نظرات
در حال بارگذاری نظرات
لطفاً صبر کنید...