شمارهٔ ۷۷
از اوحدالدین کرمانی در دیوان رباعیات - الباب الرابع: فی الطهارة و تهذیب النفس و معارفها و ما یلیق بها عن ترک الشهوات
عاشق چو به کار خویشتن در نگریست
دلشاد بشد زنیک و ز بد بگریست
در مملکت جهان نظر هیچ نکرد
یعنی که به جا رها کنم حاصل چیست
نظرات
در حال بارگذاری نظرات
لطفاً صبر کنید...