شمارهٔ ۱۲۲
از اوحدالدین کرمانی در دیوان رباعیات - الباب الرابع: فی الطهارة و تهذیب النفس و معارفها و ما یلیق بها عن ترک الشهوات
من پیرو طبعم این ضلالت زآن است
بی حاصلم از عمر ملالت زآن است
از بی سودی نمی خورم چندین غم
سرمایه زیان است خجالت زآن است
نظرات
در حال بارگذاری نظرات
لطفاً صبر کنید...