بخش ۱۹ - فصل

از ابوعلی حسن بن احمد عثمانی در برگردان رسالهٔ قشیریه - باب ۵۳ تا آخر

و از آداب مرید آن بود که صدر نجوید و خویشتن را شاگرد و مرید نطلبد که مرید چون مراد گردد پیش از فرو مردن بشریّت او و زایل شدن آفت ازو، او محجوب بود از حقیقت، و از اشارت و تعلیم او هیچکس را فایده نباشد.