پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

غزل شمارهٔ ۶۳

از عرفی شیرازی در غزلیات

آتشین لالهٔ دل صد ورق است
هر ورق مائدهٔ صد طبق است
عشق می‌گویم و می‌گریم زار
طفل نادانم و اول سبق است
حرف مقصود نمی‌ریزد از او
خامهٔ طالع من تنگ شق است
گل غم زآتش من می‌جوشد
شیشهٔ دل ز غمش پر عرق است
از کتابی که منش در خواندم
لوح محفوظ نخستین ورق است
عرفی ار عیب تو گفتیم مرنج
هرچه در حق تو گویند حق است

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید