رباعیات

از مجموعه اشعار عنصری بلخی

دسته‌بندی

۷۷

شعر

فهرست اشعار

من گفت نیارم که تو ماهی صنما روشن به تو گشت ماه و ماهی صنما من شاهِ جهان مرا تو شاهی صنما فرمانت‌ْ روا بهر چه خواهی صنما

از مشک نگر که لاله بنگاه گرفت زو طبع، غمی دراز و کوتاه گرفت بر ماه به شست زلفکان راه گرفت گیرند به شست ماهی او ماه گرفت

شنگرف چکانیده تو را بر شکر است مشکین زلفت شکسته گِردِ قمر است حورات مگر مادر و غلمان پدر است کاین صورت تو ز آدمی خوب‌تر …

بشکفته گلی‌ست بر رخِ فرخِ دوست نی نی گل نیست، آن رخِ فرخِ اوست همچون گل سرخ پوستِ آن برگ نکوست هرگز دیدی که سرخ گل دارد …

ابروت به زه کرده کمان آمد راست مژگانت چو تیر بر کمان آمد راست ما را ز تو دلبری گمان آمد راست ای دوست، تو را پیشه همان آم…

چون می‌گذرد کار، چه آسان و چه سخت وین یک دم عاریت چه ادبار و چه بخت چون جای دگر نهاد می‌باید رخت نزدیک خردمند چه تابوت و…

آفاق به پای آه ما فرسنگی‌ست وز آتش ما سپهر دودآهنگی‌ست در پای امید ماست هر جا خاری‌ست بر شیشهٔ عمر ماست هرجا سنگی‌ست

گفتم: صنما دلم تو‌ را جویان‌ است گفتا که لبم درد تو‌ را درمان‌ است گفتم که همیشه از مَنَت هجران است گفتا که پری ز آدمی پ…

گل بر رخ توست و چشم من غرقه به آب من تافته و زلف تو پیچیده به تاب زلف تو بر آتش است و من گشته کباب بی‌خواب من و نرگس تو …

کی عیب سر زلف بت از کاستن است؟ چه جای به غم نشستن و خاستن است؟ روز طرب و نشاط و می خواستن است کآراستنِ سرو ز پیراستن است

۱/۸