غزلیات
از مجموعه اشعار عمان سامانی در گزیدهٔ اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱: کسی که گفت به گل نسبتی است روی تو را
کسی که گفت به گل نسبتی است روی تو را فُزود قدر گل و بُرد آبروی تو را از آن به هر چمنی جستوجو کنیم تو را که تا مگر ز گلی…
شمارهٔ ۲: ای که جز انکارت اندر کار صاحبکار نیست
ای که جز انکارت اندر کار صاحبکار نیست گر، به چشم عقل بینی هرگزت انکار نیست گاه می گویی به مجلس دل چرا، بی درد، نی گاه می…
شمارهٔ ۳: آن را که به سر شور و به دل کیفیتی نیست
آن را که به سر شور و به دل کیفیتی نیست گر هست هزارش هنر، انسانیتی نیست آن لب که تر از باده نشد هیزم خشک است آتش بزنیدش ک…
شمارهٔ ۴: برون نمی کنم از سر هوای صحبت دوست
برون نمی کنم از سر هوای صحبت دوست در این هوا اگر از تن برون کنندم پوست بنه به چشم من ای سرو دلنشین پایی که دل نشینی سرو …
شمارهٔ ۵: امشب در این بساط به ما عشرت شهی است
امشب در این بساط به ما عشرت شهی است کاقبالمان موافق و توفیق همرهی است جمعیم دوستان و حکایاتمان دراز این شب عدوی ماست که …
شمارهٔ ۶: گر سیر کعبه و دیر ور خانقاه کردم
گر سیر کعبه و دیر ور خانقاه کردم غیر از تو کس ندیدم هرجا نگاه کردم قصد و مرادم از سیر روی تو بود لاغیر گر سیر کعبه و دیر…
شمارهٔ ۷: چو دست شانه گشاید ز زلف یار گره
چو دست شانه گشاید ز زلف یار گره به پای دل زند از غصه بیشمار گره به غیر رشته زلفش که دل بدو بستم کسی ندید، به یک رشته صد …