پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

غزل شمارهٔ ۱۷۷۲

از مولانا در دیوان شمس - غزلیات

چند گهی فاتحه‌خوانت کنم
از پس آن شاهِ جهانت کنم
پیر شدی در غم ما‌، باک نیست
پیر بیا تا که جوانت کنم
هیچ غم جان مخور ار جان برفت
بگلر لشکرگه جانت کنم
آنچ محال است تصور‌، دهم
وجه محالیش بیانت کنم
ره دهمت تا به اصول اصول
راه چه باشد که چنانت کنم
گرچه کلیمی همه در اعتراض
کشف کنم‌، خضر زمانت کنم

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید