شمارهٔ ۴۷

از مشتاق اصفهانی در دیوان اشعار - رباعیات

ای آنکه سرگشم از غمت گلگونست

حالم ز فراق تو چه گویم چونست

کامم خالی ز شهد و لبریز ز زهر

جامم تهی از باده و پر از خونست

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۴۶

بعدیشمارهٔ ۴۸

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید