پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

شمارهٔ ۴

از مشتاق اصفهانی در دیوان اشعار - رباعیات

هرگز نبود ز شومی اختر ما
از باده عیش نشئه‌ای در سر ما
خون جگر و داغ دلست آنچه بود
چون لاله ز صاف و درد در ساغر ما

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید