شمارهٔ ۹۰

از امیر معزی نیشابوری در رباعیات

از عمر شبی به‌ کام دل دوشم بود

کاواز سرود و رود درگوشم بود

بگذشته و بامداد فرموشم بود

مهتاب نبود و مه در آغوشم بود

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۸۹

بعدیشمارهٔ ۹۱

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید