شمارهٔ ۲۳

از امیر معزی نیشابوری در رباعیات

گر نور مه و روشنی شمع توراست

پس سوزش وکاهش من از بهر چراست

گر شمع تویی مرا چرا باید سوخت

ور ماه تویی مرا چرا باید کاست

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۲۲

بعدیشمارهٔ ۲۴

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید