شمارهٔ ۱۲۹

از امیر معزی نیشابوری در رباعیات

گرچه دل و سینه‌ کان گوهر دارم

رخساره زرنج هر دو چون زر دارم

کان بستهٔ زلف ماه دلبر دارم

وین خستهٔ تیر شاه سنجر دارم

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۱۲۸

بعدیشمارهٔ ۱۳۰

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید