شمارهٔ ۱۲۰

از امیر معزی نیشابوری در رباعیات

تا دید زمانه در دلم غایت عشق

در پیش دلم همی کشد رایت عشق

گر وحی زآسمان گسسته نشدی

درشان دل من آمدی آیت عشق

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۱۱۹

بعدیشمارهٔ ۱۲۱

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید