مرادی

ابوالحسن محمد بن محمد مرادی از شاعران فاضل نیمه اول قرن چهارم هجری است. رودکی در مرثیه و قطعه شعری از او یاد کرده که مطلع آن چنین است: مرد مرادی نه همانا که مرد مرگ چنین خواجه نه کاریست خرد ... اشاره‌ای که منوچهری در قصیده مشهور خود به سه ابوالحسن و پنج شاعر از بخارا دارد مسلما یکی از آنها درباره اوست. نیز ثعالبی در یتیمة‌الدهر از وی یاد کرده و آورده است که در شعر عربی نیز دستی قوی داشته است. از اشعار عربی او کمال‌الدین اسماعیل ـ شاعر بزرگ قرن هفتم ـ بیتی را تضمین کرده و گفته است: درین معنی که افتادست ما را دو بیت آمد بخاطر در مرادی واخوان حسبتهم دروعا فکانوها و لکن للاعادی و خلتهم سهاما صایبات فکانوها و لکن فی فؤادی از این شاعر بزرگ متأسفانه جز دو بیت مفرد چیزی باقی نمانده است.