پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

رباعی شمارهٔ ۶

از محتشم کاشانی در دیوان اشعار - رباعیات

آن شوخ که تکیه‌گاه او چشم ترست
بازوی شهان چو بالشش زیر سرت
از بس که اساس بستر او عالیست
چادر شب بسترش سپهر گرست

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید