پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

رباعی شمارهٔ ۳۲

از محتشم کاشانی در دیوان اشعار - رباعیات

آن دست که نخل قد آدم ریزد
نخلی به نزاکت قدت کم ریزد
گر نازکیت به سر و آزاد دهند
چون باد صبا بجنبد از هم ریزد

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید