شمارهٔ ۱۶۵

از میرداماد در دیوان اشراق - رباعیات

وقت آمده کاین جان و تنم پاک رود

وز عالم خاکی سوی افلاک رود

زنهار مکن این ستم ای بخت که دل

نادیده وصال دوست در خاک رود

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۱۶۴

بعدیشمارهٔ ۱۶۶

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید