شمارهٔ ۱۶۲

از میرداماد در دیوان اشراق - رباعیات

گر ابر نمی ز چشم من بردارد

تا نفخه صور آتش دل بارد

ور زانکه گذر کند بسوی بستان

بستان همه وقت درد و غم بار آرد

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۱۶۱

بعدیشمارهٔ ۱۶۳

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید