شمارهٔ ۱۰۲

از میرداماد در دیوان اشراق - رباعیات

از خاک عدم مرا چو ریحان روید

مرگم چو گیاه از چمن جان روید

در سایه آن مهم سپارید بخاک

کز خاک من آفتاب رخشان روید

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۱۰۱

بعدیشمارهٔ ۱۰۳

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید