پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

شهرآشوب

از مجموعه اشعار مسعود سعد سلمان در توصیفات

۰
دسته‌بندی
۹۲
شعر

فهرست اشعار

شمارهٔ ۱ - یار عنبر فروش را گوید

دو زلف تو صنما عنبر و تو عطاری به عنبر تو همی حاجب اوفتد ما را مرا فراق تو دیوانه کرد و سرگردان ز بهر ایزد دریاب مر مرا …

۱

شمارهٔ ۲ - یار ترسا بچه را می گوید

ز آب چشم من ای دوست روی و موی بشوی که این چو برکه معبود توست و تو ترسا گلوی وصل من از تیغ هجر خویش مبر که ذبح حیوان در م…

۲

شمارهٔ ۳ - صفت یار رنگریز کند

رخ زرد کرد آن رخ رنگریز که بالاش سروست و رخ آفتاب بشستش پس از رنگ آب دو چشم که شست آب هجران از آن هر دو خواب بلی هر چه ر…

۳

شمارهٔ ۴ - صفت دلبر رقاص کند

ای بت پای کوب بازی گر مایه نزهتی و اصل طرب گشتن تو به آسمان ماند چون چنین باشد ای پسر نه عجب گه گه از روی تو نماید رو گه…

۴

شمارهٔ ۵ - در حق یار میهمان گوید

میزبان کرد مرا دوش بتم آن گرانمایه تر از در خوشاب مجلسی داشتم آراسته خوب از گل و نرگس و سیم و می ناب چشم او نرگس و رخسار…

۵

شمارهٔ ۶ - در حق دلبر صافی گوید

آن را که ز عشق تو بلا نیست بلا نیست آن را که ز هجر تو فنا نیست فنا نیست سه بوسه همی خواهم منعم مکن ای دوست تو صوفیی و من…

۶

شمارهٔ ۷ - صفت دلبر فصاد بود

آمد آن حور و دست من بربست زدم استادوار دست به شست ز نخ او به دست بگرفتم چون رگ دست من به شست بخست گفت هشیار باش و آهسته …

۷

شمارهٔ ۸ - صفت یار جعد زلف بود

زلف تو مگر جانا امید و نیازست زیرا که چنین هر دو سیاه است و درازست بسته ست به جعد تو دل من نه عجب زآنک دلها همه در بسته …

۸

شمارهٔ ۹ - صفت دلبر خباز کند

اندر تنور روی چو سوسن فرو بری چون شمع و گل برآری بازار تنور راست تا بر سر تنوری می ترسم از تو ز انک طوفان نوح گاه نخست ا…

۹

شمارهٔ ۱۰ - صفت یار پای کوب کند

چو کوبی پای و چون گیری پیاله تنت از لطف گردد همچو جانت چنان گردی و پیچانی میان را ندارد استخوان گویی میانت ز می گرچه تهی…

۱۰
۱/۱۰