مثنویات
از مجموعه اشعار مسعود سعد سلمان در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱ - توصیف بر شکال
برشکال ای بهار هندستان ای نجات از بلای تابستان دادی از تیر مه بشارت ها باز رستیم از آن حرارت ها هر سو از ابر لشکری داری …
شمارهٔ ۲ - ثنای عضدالدوله شیرزاد
گرچه خرم شده ست لوهاوور باشد آن کس که می خورد معذور منظر شاه خلد را ماند که بر او ابر گوهر افشاند در دل افروز مجلس عضدی …
شمارهٔ ۳ - توصیف اسب
مرکبش فعل برق و صرصر پای وهم گردد سبک چو خاست ز جای سنگ در زیر سم او گرداست رخش خیز است و دلدل آورد است در نوردد زمین هم…
شمارهٔ ۴ - ستایش سلطان مسعود
پدری کز همه ملوک جهان چرخ هرگز چو او نداد نشان پادشاه زمین ملک مسعود که نصیبش ز چرخ هست مسعود گوید امروز شیر زان منست گو…
شمارهٔ ۵ - مدح خواجه ابونصر
خواجه بونصر پارسی که جهان هیچ همتا نداردش ز مهان آن دبیری که تا قلم برداشت همه بر صحن درج سحر نگاشت و آن سواری که تا سوا…
شمارهٔ ۶ - مدح امیر بهمن
باز کس چون امیر بهمن نیست آن کش از خلق هیچ دشمن نیست مایه دانش و خردمندی است وصل نیکی و نیک پیوندی است محتشم زاد و محتشم…
شمارهٔ ۷ - مدح ابوالفضایل
بوالفضایل که سیدیست اصیل زهره شیر دارد و تن پیل کارها دیده بزمها خورده کامها رانده رزمها کرده فخر گردان و تاج را دانست ز…
شمارهٔ ۸ - مدح امیر ماهو
ماهو آن سید ستوده خصال باشد آهسته طبع در همه حال مایه دانش است پنداری هست مستی او چو هشیاری ذات دانا و طبع برنا نیست مثل…
شمارهٔ ۹ - مدح امیر کیکاوس
در برابر امیر کیکاوس خوب و رنگین نشسته چون طاوس مایه عشرتست و کان طرب نکند جز نشاط و عیش طلب پیل زوری که چون کند کشتی پی…
شمارهٔ ۱۰ - مدح شاهینی
باز شاهینی نکو دیدار بزم را کرد همچو باغ بهار شاهش افزوده از شرف جاهی شادمانه نشسته چون ماهی ره به سوی نشاط بر بردار سنگ…