پرش به محتوای اصلی
اثر
اثر

حساب کاربری

رباعی شمارۀ ۱۰۴

از مهستی گنجوی در رباعیات

از بس که کند زلف تو با روی تو ناز
بیم است که از رشک کنم کفر آغاز
من بندهٔ بادی شوم ای شمع طراز
کو زلف تو را ز روی بر دارد باز
بازگشت به فهرست

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید