شمارهٔ ۸

از مهستی گنجوی در دیوان اشعار - غزلیات

کاشکی انگشتوانش بودمی

تا در انگشتش همی فرسودمی

تا هر آنگاهی که تیر انداختی

خویشتن را کج بدو بنمودمی

تا به دندان راست کردی او مرا

بوسه‌ای چند از لبش بربودمی

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۷

بعدیشمارهٔ ۹

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید