پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

رباعی شمارهٔ ۱۴۸

از خیام نیشابوری در رباعیات

نتوان دل شاد را به غم فرسودن
وقت خوش خود به سنگ محنت سودن
کس غیب چه داند که چه خواهد بودن
مِیْ باید و معشوق و به کام آسودن

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید