پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

رباعی شمارهٔ ۱۷

از خلیل‌الله خلیلی در رباعیات

از ابر سیه لعل و گهر می‌ریزد
وز دیدهٔ من خون جگر می‌ریزد
بی‌روی تو از هر مژه‌ام در گلشن
دامن‌دامن لاله تر می‌ریزد

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید