شمارهٔ ۴۷

از خواجوی کرمانی در دیوان اشعار - صنایع الکمال - سفریات - رباعیات

دوش آن پسر کوفه گر چون برخاست

می کرد اشارتم که استاد اینجاست

یعنی بگذر

گفتم ز غمت رنگ رخم چون زر شد

گفتا که بسیم کار ما گردد راست

ماننده ی زر

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...