شمارهٔ ۶۵۸

از کمال‌الدین اسماعیل در رباعیات

تا کی ورق عمر بهم در شکنیم

وین خندۀ می در دل اغر شکنیم؟

برخیز و پیاله را زمی پر دل کن

تا بوک مصاف غم بهم بر شکنیم

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۶۵۷

بعدیشمارهٔ ۶۵۹

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید