شمارهٔ ۵۷۹

از کمال‌الدین اسماعیل در رباعیات

آن عهد که من داد طرب می دادم

یک دم قدح باده زکف ننهادم

چون ریش همیشه با زنح بدکارم

واکنون چو زنخ در پس ریش افتادم

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۵۷۸

بعدیشمارهٔ ۵۸۰

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید