پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

شمارهٔ ۵۷۰

از کمال‌الدین اسماعیل در رباعیات

گر چاشنی غمش بیابی یک دم
هرگز نخوری تو از پی شادی غم
شادی غم اوست خود ولیکن چه کنم ؟
چون تو غم و شادی نشناسی از هم

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید