شمارهٔ ۵۶۵

از کمال‌الدین اسماعیل در رباعیات

ماییم نهفته گریه در خنده چو گل

مرده بدمی و از دمی زنده چو گل

خود را بهمه میان درافگنده چو گل

و اندر همه مجمعی پراگنده چو گل

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۵۶۴

بعدیشمارهٔ ۵۶۶

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید