پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

شمارهٔ ۵۳۵

از کمال‌الدین اسماعیل در رباعیات

چون دید فسرده بر رخم ده تو اشک
کرد از رخ من باستین یکسو اشک
شمعم که مرا بریش خند آن دلبند
سر می برد و می سترد از رواشک

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید