شمارهٔ ۵۳

از کمال‌الدین اسماعیل در رباعیات

ترکم سوی آماجگه آمد سرمست

چون غمزۀ خود تیر و کمان اندر دست

هر تیر که چون منش ز خود دور انداخت

نالان نالان برفت و در خاک نشست

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۵۲

بعدیشمارهٔ ۵۴

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید