شمارهٔ ۵۱۴

از کمال‌الدین اسماعیل در رباعیات

گل گفت اگرت هست بتی مه وش خوش

با من بنشین و بر رخش می کش خوش

من بر دل خویش کرده ام آتش خوش

زان عمر بکام دل گذارم خوش خوش

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۵۱۳

بعدیشمارهٔ ۵۱۵

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید