پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

شمارهٔ ۴۹۲

از کمال‌الدین اسماعیل در رباعیات

خالیست سیاه بر رخ آن مه وش
افتاده خوش و مراهمی افتد خوش
چون مهر که از مشک نهی بر باده
یا قطرۀ آبی که چکد بر آتش

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید