شمارهٔ ۴۲۸

از کمال‌الدین اسماعیل در رباعیات

آنان که ز وصلشان دلم می‌بالید

جانم ز فراقشان فراوان نالید

ناگاه دهان گورشان بی‌دندان

چون آب بخورد و خاک در لب مالید

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۴۲۷

بعدیشمارهٔ ۴۲۹

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید