پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

شمارهٔ ۳۰۲

از کمال‌الدین اسماعیل در رباعیات

عشق تو مرا جان و روان می‌بخشد
اندوه توام شادی جان می‌بخشد
بخشنده بود مست، از آن خسته‌دلم
تا مست تو شد هردو جهان می‌بخشد

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید