شمارهٔ ۲۸۷

از کمال‌الدین اسماعیل در رباعیات

گل خواست که چون روی تو زیبا باشد

وین خود چه خیالست و چه سودا باشد؟

حسنی باید چو حسن تو روز افزون

یک روز نکویی همه کس را باشد

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۲۸۶

بعدیشمارهٔ ۲۸۸

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید