شمارهٔ ۲۴

از کمال‌الدین اسماعیل در رباعیات

می آمد و می رفت پیاله بر ما

تا خون بنماند در رگ و ساغر ما

چون چشم خروه بس که شد در سرما

چون تاج خروه لعل شد افسرما

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۲۳

بعدیشمارهٔ ۲۵

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید