پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

شمارهٔ ۲۱۶

از کمال‌الدین اسماعیل در رباعیات

زلفت که زروی باز پس می افتد
در پای تو چون من بهوس می افتد
چشم تو که عالمی نیفتد در وی
مستت از آن در همه کس می افتد

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید