شمارهٔ ۲۱۱

از کمال‌الدین اسماعیل در رباعیات

ساقی بر من چو جام روشن بنهاد

جانم بهوای خدمتش تن بنهاد

عقلم چو صراحی ار چه گرد نکش بود

حالی چو پیاله دید گردن بنهاد

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۲۱۰

بعدیشمارهٔ ۲۱۲

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید