شمارهٔ ۱۹۴

از کمال‌الدین اسماعیل در رباعیات

بلبل بسپیده دم همی زد فریاد

کین آتش گل در همه گلزار افتاد

ابراز برش ارچه آب می ریخت چه سود؟

کاتش همه در گرفته بود از دم باد

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۱۹۳

بعدیشمارهٔ ۱۹۵

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید