شمارهٔ ۱۹۲

از کمال‌الدین اسماعیل در رباعیات

آن باده که چشم عیش روشن دارد

همواره ز دست من نشیمن دارد

منگر تو بدان که من چه دارم بر دست

آن بین تو که او چه دست بر من داد

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۱۹۱

بعدیشمارهٔ ۱۹۳

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید