پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

شمارهٔ ۱۹۰

از کمال‌الدین اسماعیل در رباعیات

شد راحت آن روی دلارای فراخ
تا گشت دهان آن شکر خای فراخ
وین نیز هم از غایت لطفست که خواست
تا بر دل ما تنگ کند جای فراخ

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید