شمارهٔ ۱۷۸

از کمال‌الدین اسماعیل در رباعیات

ای جان و جهانرا مدد از لطف و دمت

حیران شده عقل از صفت و بیش و کمت

روزی صد بار همچو زلف بخمت

اندیشه فرو رفته ز سر تا قدمت

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۱۷۷

بعدیشمارهٔ ۱۷۹

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید