شمارهٔ ۱۵۴

از کمال‌الدین اسماعیل در رباعیات

بلبل نالان ز شاخ چون دلشده‌ای‌ست

گریان ز برش ابر چو محنت‌زده‌ای‌ست

گویند جهان خوش است ای مه چه خوشی؟

کز گریه و ناله همچو ماتمکده‌ای‌ست

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۱۵۳

بعدیشمارهٔ ۱۵۵

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید