شمارهٔ ۱۲۳

از کمال‌الدین اسماعیل در رباعیات

بی عیش و طرب دمی چو برنارد دوست

ناچار زهر غمی بیازارد دوست

گر زانکه غمی برویش آمد چه عجب؟

غم نیز چو من روی نکو دار دوست

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۱۲۲

بعدیشمارهٔ ۱۲۴

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید