پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

شمارهٔ ۱۱۳

از کمال‌الدین اسماعیل در رباعیات

آن بت که سوی دهانش رهبر سخنست
نسرین بر و پسته لب و شکّر سخنست
بوسه ز دهان او کجا دارم چشم؟
چون با لب او مرا سخن در سخنست

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید